Bij WWF hebben we een droom voor 2026: van België een otterparadijs maken. Die klus kunnen we natuurlijk niet alleen klaren. Daarom zijn we op zoek naar 150 (symbolische) otterouders. Samen kunnen we op een jaar tijd véél bereiken. Net zoals otters in hun eerste levensjaar. Duik mee in het dagboek van een Belgische otter, volg haar van haar eerste ademteug en ontdek hoe we samen een hoopvolle toekomst kunnen bouwen voor haar en haar soortgenoten.

Mijn eerste ademteug

Het is donker. Warm. Veilig. 

Mijn wereld is klein. Ik ben blind, en kan nog niet goed ruiken of horen. Ik hang helemaal af van mijn moeder. Ze heeft mij en mijn broertjes goed verstopt in haar hol. Ze voedt ons, verplaatst ons, beschermt ons. 

Na een week of vijf doe ik mijn ogen voor het eerst open, maar mijn broertjes en ik blijven in het hol terwijl mama voor zichzelf jaagt. Wij krijgen haar voedzame melk.  

Zwemlessen

Ik ben nu zo’n twee maanden oud, en mijn vacht is aan het veranderen. Mijn grijze dons maakt plaats voor een bruine, waterafstotende buitenvacht met daaronder een isolerende vacht die lucht vasthoudt en me lekker warm houdt. Mama ziet het, en besluit dat het tijd is. Tijd om te leren zwemmen.

Ze grijpt me bij mijn nekvel en neemt me mee het water in. In het begin is dat eng (ze neemt me zelfs mee kopje-onder!), maar al snel krijg ik het onder de knie. Samen met mijn broertjes speel ik in het water. We glijden van de oever alsof het een glijbaan is.

Tijd om het nest te verlaten

Al spelend leren we jagen. In helder water vertrouwen we op onze ogen; in troebel water zien we niet goed, maar voelen we vissen bewegen met onze snorharen.

Ik ben nu bijna een jaar oud, en kan voor mezelf zorgen. Snoekbaars, blankvoorn, rivierkreeftjes: ik eet bijna een kilo per dag en groei snel.

Het is nu bijna tijd om het nest te verlaten. Om mijn eigen plekje te zoeken.

Mijn stukje natuur

Mijn eigen territorium vinden is niet zo makkelijk. Ik ben dan ook best kieskeurig: ik zoek een schone rivier vol vis, met veel schuilplekjes waar ik me overdag kan verstoppen tussen het riet of boomwortels.

Ik stoot op uitdagingen. Soms lukt het niet om uit het water te kruipen, omdat de oever veel te steil en glad is. Soms moet ik onder een brug door, en dat durf ik niet goed. Dan kom ik liever uit het water om de weg over te steken – maar de voorbijrazende auto’s maken me bang.

Uiteindelijk lukt het: ik kies een stekje. Ik markeer het met mijn geur en laat zo weten dat dit stukje natuur van mij is.

Nieuw leven

Ik ben bijna drie jaar oud, en klaar om me voort te planten.

Op een nacht hoor ik een scherp, helder fluitgeluid dat eindigt in een trilling – de paringsroep van een mannetje. Ik ga erop in. We spelen, we paren, we gaan ieder weer onze eigen weg.

Ik voel dat ik leven in me draag en trek landinwaarts. Ik ben op zoek naar een rustig plekje om mijn jongen op de wereld te zetten.

Zo’n twee maanden later zijn ze er. Vier donzige kleintjes, net zo blind en kwetsbaar als ik ooit was. Nu is het mijn beurt om mama te spelen.

Loslaten

Vier maanden lang geef ik ze melk. Ik verplaats ze regelmatig om ze veilig te houden, waak over ze en jaag. Ik leer ze zwemmen en vissen.

Ze groeien op, en na een jaar zijn ze groot genoeg om zelf op ontdekking te gaan. Mijn eerste nestje was een succes. Nu staan mijn kleintjes voor dezelfde uitdagingen als ik toen ik mijn mama verliet.

Maar ik heb hoop. Want zonder dat ik ze ooit zag, helpen mensen mij – en dus ook mijn kleintjes. Ze vergroenen oevers, zodat ik er rustplekjes vind. Ze plaatsen trappen die me uit het kanaal helpen kruipen waar oevers te steil zijn. En langzaam maar zeker herstellen ze mijn leefgebieden.

Bouw mee aan mijn toekomst

Met elk nestje dat ik grootbreng, bouw ik aan de toekomst van de otter in België. Maar ik heb jouw hulp nodig. 

Propere rivieren vol vis. Rustige, groene oevers met een waaier aan schuilplaatsen. Veilige doorgangen. Dat alles kan jij mij – en mijn kleintjes – geven.  

Schrijven jullie het volgende hoofdstuk van mijn dagboek? 

Als otterouders zorgen jullie ervoor dat we binnen één jaar deze 3 acties kunnen uitvoeren: 

• vijf lokale natuurherstelprojecten steunen, zodat otters gezonde leefgebieden vinden;
• vijfenveertig wildcamera’s installeren, zodat we otters beter kunnen bestuderen en begrijpen;
• vijftig verkeersborden plaatsen die bestuurders waarschuwen voor overstekende otters.

Adopteer jullie otter ten laatste op 1 februari om het knuffeltje vóór valentijn in huis te hebben! We versturen de pakketjes op 2 februari.