Zonder rangers zouden er geen wilde tijgers meer zijn

Zonder rangers zouden er geen wilde tijgers meer zijn

Rangers staan wereldwijd in de frontlijn voor de bescherming van bedreigde diersoorten. Deze vrouwen en mannen wijden hun leven aan het behoud van de natuur, vaak ten koste van hun gezinsleven, maar ook van hun eigen gezondheid en veiligheid. Een portret van deze onmisbare helden die al te vaak worden vergeten. 

 

Het zijn trieste cijfers: elke week worden twee tijgers, 480 olifanten, ongeveer 1 000 schubdieren en tal van andere diersoorten gestroopt. De tijger is volledig verdwenen in drie Aziatische landen: Cambodja, Vietnam en Birma. Een van de grootste oorzaken voor deze dramatische terugval? De illegale handel in wilde dieren. 

WWF tigre ranger tijger gallery01

Maar de cijfers zouden nog veel erger zijn als rangers de fauna en flora niet zouden beschermen. Zonder rangers zouden er eenvoudigweg geen wilde tijgers meer zijn.
Dankzij hun aanwezigheid zijn sommige landen er trouwens al in geslaagd om de ultieme doelstelling van ‘nulstroperij’ te bereiken. In Cambodja werd geen enkele olifant meer gedood sinds 2017, en Nepal mag zich op de borst kloppen dat er geen enkele olifant, neushoorn of tijger meer is gestroopt sinds 2011. Allemaal overwinningen die we grotendeels aan de voortdurende inspanningen van de rangers – de ware beschermers van de natuur – te danken hebben.

Rangers in het land van de tijger: van mythe tot werkelijkheid

In de natuur werken, lijkt van buitenaf soms een aantrekkelijke baan. Maar je moet je niet te veel illusies maken over hoe het er werkelijk aan toe gaat‘, vat Chris Galler (Game Rangers Association of Africa) samen.

Op het eerste zicht hebben rangers alle trekken van ware helden. In de dertien tijgerlanden zijn ze bijvoorbeeld de ogen en oren van het woud: hun voornaamste doel is de wilde dieren en de natuurlijke ruimte te beschermen. In Cambodja duren de patrouilles soms meerdere dagen, want de uitgestrektheid van het woud maakt het onmogelijk om elke avond naar het basiskamp terug te keren. In kleine groepjes van vijf of zeven trekken ze er op uit, op zoek naar stropers en te ontmantelen vallen. Vaak organiseren ze drie opeenvolgende patrouilles: weken die ze ver van hun geliefden doorbrengen, zonder enige mogelijkheid hen te contacteren.

Rangers vervullen ook nog andere rollen: van de studie van de staat van de biodiversiteit over de sensibilisering van lokale gemeenschappen tot het onder controle houden van bosbranden of de ondersteuning van het ecotoerisme. Hun taken zijn divers maar hebben telkens een ding gemeen: het behoud van de biodiversiteit.

60% heeft geen toegang tot drinkbaar water

Hun werkomstandigheden zijn al moeilijk op zich, maar worden nog zwaarder gemaakt door het gebrek aan middelen. Vaak worden ze over het hoofd gezien door hun overheid. In Zuidoost-Azië zijn de cijfers vanop het terrein ijzingwekkend: 60% van de rangers vertrekt op patrouille zonder drinkbaar water, 40% zonder de gepaste uitrusting en 45% zonder tent om zich ’s nachts te beschermen, zelfs tijdens het regenseizoen. Hun salarissen zijn laag, de risico’s die ze nemen enorm en hun sociale zekerheid zo goed als onbestaande. Wat het beroep vaak de weinig aantrekkelijk bijnaam van ‘moeilijkste baan ter wereld’ oplevert.

WWF tigre ranger tijger gallery03Maandenlang heb ik om nieuwe verbandtrommels voor de rangers gevraagd. Toen ze dan eindelijk toekwamen, bleken bijna alle producten in de trommel vervallen‘,
herinnert James Lourens zich, leider van de rangers in het Srepok-woud in Cambodja. 

Gewond in het woud

Ander aanzienlijk pijnpunt: het communicatiemateriaal. In zulke uitgestrekte gebieden is het primordiaal voor de veiligheid van de rangers dat ze met het basiskamp kunnen communiceren. Maar we stellen vast dat dit nog lang niet het geval is. Zo komt het dat Cheng Chanty, na getroffen te zijn door een kogel van een stroper, bijna vier uur in het woud heeft moeten wachten vooraleer zijn collega’s een signaal konden oppikken om het basiskamp te waarschuwen. Deze wachttijd had hem fataal kunnen zijn, te meer daar het vervoer van gewonden een andere, niet te verwaarlozen uitdaging vormt. ’Wanneer we gewond raken in de jungle, is het erg moeilijk om toegang te krijgen tot medische hulp, in het bijzonder als we een interventie van een arts nodig hebben. Er is geen helikopter om ons weg te halen en snel naar een ziekenhuis te brengen in geval van nood‘, betreurt een ranger.

WWF tigre ranger tijger gallery02

WWF wil de tekorten invullen

Rangers spelen een centrale rol in het behoud van de natuur maar hebben enorm veel steun nodig: het is tijd om op te treden! WWF spant zich samen met de overheden en partner-ngo’s in om hun werkomstandigheden te verbeteren. In Srepok in Cambodja heeft een deel van de rangers vorige maand eindelijk nieuwe laarzen gekregen. Dankzij zonnepanelen die enkele weken geleden zijn geïnstalleerd, hebben de rangers eindelijk toegang tot 20 liter drinkbaar water per dag. Een grote vooruitgang, die nochtans nog altijd niet volstaat om ieder van hen fatsoenlijke werkomstandigheden te garanderen. 

WWF tigre ranger tijger gallery4De rangers verwelkomen opgelucht de zonnepanelen waarmee ze 20 liter drinkbaar water per dag kunnen produceren.

Nu is het jouw beurt: help hen!  

Met een gift, wat het bedrag ook is, verander je de werkomstandigheden van een ranger, die in de frontlijn staat voor de bescherming van de natuur. Met € 50 schenk je bijvoorbeeld al een nieuw paar laarzen. Met € 75 een verbandtrommel. En met € 125 een tent om onder te schuilen tijdens het regenseizoen.

Doe een gift die het leven zal veranderen van iemand die zijn leven geeft voor de bescherming van de natuur. Want zonder hen waren er al lang geen wilde tijgers meer.

WWF tigre ranger tijger gallery05