De tonijn is bedreigd door overbevissing, vooral de blauwvintonijn. Het is voornamelijk veroorzaakt door de japanse vraag naar sushi en sashimi.

Tonijn

De tonijn is een dominante roofvis in ecosystemen van gematigde en tropische oceanen over heel de wereld. Het is een van de meest commercieel waardevolle vissen op aarde, maar het is ook een ernstig bedreigde soort.

De lengte van de verschillende soorten tonijn kan enorm variëren maar de blauwvintonijn is erg groot en kan zelfs tot 4,3 m lang worden! Ook wat gewicht betreft, staat de blauwvintonijn er goed voor: ze kunnen tot 900 kg wegen. De tonijnen van de Atlantische Oceaan worden nog langer en zwaarder dan de Pacifische tonijnen.

De tonijn is een erg gestroomlijnde vis. De kleur verschilt van ondersoort tot ondersoort. Zo heeft de geelvintonijn een blauwe rug, gele flanken, felgele vinnen en een zilveren buik. De gestreepte tonijn heeft dan weer een donkere, paarsblauwe rug, zilveren flanken en een zilveren buik met 4 tot 6 donkere banden.

BIOLOGIE

Tonijnen kunnen aan een grote snelheid zwemmen: tot 70 km per uur. Dit doen ze met behulp van speciale witte spieren. Maar het hoeft niet altijd snel te gaan. Ze kunnen ook rustig rondzwemmen, met behulp van aparte, donkerrode spieren.

Habitat en verspreiding

Tonijnen zijn echte reizigers. Ze trekken in scholen de oceanen over en leggen daarbij tienduizenden kilometers af. Ze zijn te vinden in de Stille, Atlantische en Indische Oceaan, en sommige soorten ook in de Middellandse Zee. Tijdens hun migraties zwemmen de verschillende soorten tonijn soms samen. Grote scholen gestreepte tonijnen zwemmen bijvoorbeeld vaak samen met jonge geelvintonijnen en grootoogtonijnen. Tonijnen zwemmen vaak vlak onder het wateroppervlak, maar soms duiken ze zelfs tot 250 m diep.

Voortplanting

De meeste tonijnsoorten zijn na enkele jaren al vruchtbaar en planten zich meerdere keren per jaar voort. De Atlantische blauwvintonijn is echter een uitzondering. Deze tonijnsoort is pas vruchtbaar tussen zijn 8 en 12 jaar en plant zich maar een keer per jaar voort. Een vrouwelijke blauwvintonijn kan tot 10 miljoen eitjes leggen, maar slechts een klein deel daarvan overleeft. Dit alles maakt de blauwvintonijn meer kwetsbaar voor overbevissing dan de andere soorten.

Op het menu

De tonijn eet kleinere vissen (zoals haring, makreel, ansjovis…), inktvis, paling en kreeftachtigen. Maar de tonijn vormt ook zelf een bron van voedsel voor grotere tonijnsoorten, roofvissen, haaien en een van de grootste bedreigingen: de mens.

 

BEDREIGINGEN

De overbevissing van tonijn, waaronder de blauwvintonijn, heeft geleid tot een spectaculaire vermindering van de soort. Ondanks dat men op de hoogte is van de benarde toestand van de soort, is er nog geen beterschap in zicht en stijgt de vrees dat de geelvintonijn en de grootoogtonijn hetzelfde lot zullen ondergaan.

Tonijn is wellicht het meest bekende slachtoffer van ongereguleerde en ongecontroleerde overbevissing. De populaties van de blauwvintonijnen zijn de laatste decennia aanzienlijk verminderd. De daling werd voornamelijk veroorzaakt door de Japanse vraag naar sushi en sashimi.

Er zijn twee populaties van de Atlantische blauwvintonijn. De kleinere westelijke populatie is sinds de jaren ‘70 gedaald met 90% en heeft dan ook de status ‘ernstig bedreigd’ gekregen. De grotere oostelijke populatie, die zich voortplant in de Middellandse Zee, heeft momenteel de status ‘bedreigd’ maar dreigt eveneens compleet uit te sterven. Beide populaties worden geclassificeerd als overbevist, maar toch verandert er niets aan de visvangst.