De narwal zoekt zijn voedsel aan de rand van het pakijs. De belangrijkste bedreiging voor de narwal is de klimaatverandering. Het zomerpakijs op de Noordpool zou binnen een generatie kunnen verdwijnen.

Narwal

De narwal is een walvis die bekend staat om de lange ivoren slagtand op zijn kop. Hij speelt een belangrijke rol in het mariene ecosysteem. De inheemse gemeenschappen in het Noordpoolgebied jagen op hem, onder andere om zich te voeden. Wetenschappers werken samen met groepen Inuit om ervoor te zorgen dat de traditionele jacht deze bedreigde diersoort niet in gevaar brengt. 

 

De narwal is een walvis die bekend staat voor de lange ivoren slagtand op zijn voorhoofd. Die slagtand is eigenlijk zijn linkerbovenhoektand. Recente onderzoeken tonen aan dat de slagtand ook een zintuiglijk vermogen bezit.

De narwal voedt zich met garnaleninktvisschaal-en weekdieren, heilbot, poolkabeljauwschol en octopus. Hij zoekt zijn voedsel aan de rand van hetpakijsen in het ijsvrije water tijdens de zomer. 

De mannetjes bereiken hun seksuele maturiteit tussen een leeftijd van acht en negen jaar en de vrouwtjes tussen vier en zeven jaar. De voortplanting gebeurt in de zomer en de zwangerschap duurt ongeveer 15 maanden. De vrouwtjes zogen hun jongen gedurende vier maanden.

De narwal leeft in de wateren vanCanada,Groenland,NoorwegenenRusland. 
Wetenschappers schatten dat meer dan 90% van de wereldpopulatie narwallen zich bevindt in deBaffin Bay (tussen Canada en West-Groenland)

De meerderheid van de narwallen brengen meer dan vijf maanden onder het ijs door in de winter, in de Baffin Bay. De spleten in het ijs stelt hen in staat om te ademen. 

Wat zijn de belangrijkste bedreigingen?

De belangrijkste bedreiging voor de narwal is deklimaatverandering. Het zomerpakijs op de Noordpoolzou binnen een generatie kunnen verdwijnen. De narwal is afhankelijk van hetpakijsvoor voedsel en als bescherming tegen deorka’s. De huidige opwarminggaat te snel voor ddiersoorten om zich te kunnen aanpassen. De narwallen worden ook gehinderd door ijsbergen. Tijdens het zwemmen onder water moet een narwal om de 1,4 km naar de oppervlakte kunnen komen om te ademen. Vanwege de klimaatopwarming  komen grote ijsbergen los van het pakijs en bedekken ze de oceaan.  In deze immense ijsmassa is het niet gemakkelijk om een ademruimte te vinden.

Verder zijn ook olie- en gasexploitatie en geluidsoverlast bedreigingen voor de narwal. 

Wat doet WWF?

Om de narwallen beter te kunnen beschermen is het belangrijk dat we hen beter leren kennen: hun voortplantings-, rui- en voedingsgebieden… Dat soort terreinonderzoek wordt geleid door gerenommeerde wetenschappers en lokale experten. 

Nadien oefenen we druk uit op beleidsmakers zodat zij bij het plannen van de ontwikkeling van de Noordpool rekening houden met wetenschappelijk advies.

Bovendien steunen we een project dat bedoeld is om de narwallen op te volgen. Samen met onze partners voorzien we de dieren van satellietgestuurde systemen. We willen nagaan hoe de dieren zich kunnen aanpassen aan de veranderingen in hun omgeving. We vervolledigen dat onderzoek met de kennis van de Inuit. 

  • Status
    Gevoelig
  • Populatie
    80 000
  • Wetenschappelijke naam
    Monodon monoceros